झोला बोकेर हतार हतार
अनुहारमा कालीको अन्धकार पोतेर
यसरी कहाँ जान खोजिरहेछ देश ?
इतिहासमा
वीर पुर्खाहरूले
छाती नपाउँथे हङकङ र सिङ्गापुरको भर्तीमा
दौडिन्थे भारतीय सेनाका लागि
नसक्नेहरू जान्थे कालापहाड र सिमलातिर ।
आज
स्वयम् यो देश नै उठेर हिंडन खोजेजस्तो
के पर्यो मानिसहरूलाई
आफ्नै गाउँमा बस्न खान नसक्ने गरी ?
आँखामा आँसु भरेर
थर्थराउँदा खुट्टाहरू उचालेर
यसरी कहाँ जान खोजिरहेछ देश ?
गाउँ मर्यो भने को जान्छ मलामी ?
गाउँ बाँच्यो भने को नाच्छ झ्याउरे?
जन्ती र मलामी नभएको गाउँ
कसरी गाउँ हुनसक्छ ?
बाढीले काटेको नदी किनारमा
उभिएको एक्लो एक्लो र नीरस रुखजस्तो
म उभिएको छु
कर्मविहीन आफ्नै दुई हत्केलाहरू हेर्दै।
यही देशको डिलमा उभिएर
यतै खपत हुन चाहने म एक स्वप्निल नागरिक
सिङ्गो देश नै विदेश हिंडेको बेला
के एउटा नागरिकले देशलाई फर्काउन सक्छ ?
000
प्रकाशित मिति : २०८३ असार २० गते शनिवार
